من با توام

من با تو ام ای رفیق ! با تو

همراه تو پیش می نهم گام

در شادی تو شریک هستم

بر جام می تو می زنم جام

من با تو ام ای رفیق ! با تو

دیری ست که با تو عهد بستم

همگام تو ام ، بکش به راهم

همپای تو ام ، بگیر دستم

پیوند گذشته های پر رنج

اینسان به توام نموده نزدیک

هم بند تو بوده ام زمانی

در یک قفس سیاه و تاریک

رنجی که تو برده ای ز غولان

بر چهر من است نقش بسته

زخمی که تو خورده ای ز دیوان

بنگر که به قلب من نشسته

تو یک نفری ... نه ! بیشماری

هر سو که نظر کنم ، تو هستی

یک جمع به هم گرفته پیوند

یک جبهه ی سخت بی شکستی

زردی ؟ نه ! سفید ؟ نه ! سیه ، نه

بالاتری از نژاد و از رنگ

تو هر کسی و ز هر کجایی

من با تو ، تو با منی هماهنگ

ذکر

«ذکر»، یعنی یادکردن، خواه با زبان باشد، یا با قلب یا با هر دو، بعد از نسیان باشد، یا بعد از ادامه ذکر. به عبارت دیگر، ذکر حالت روحی خاصی است که انسان در آن حال، دانسته خویش را مورد توجه قرار می دهد و گاهی به یادآوری چیزی با زبان و گاهی به حضور چیزی در قلب گفته می شود.

فضیلت ذکر خدا
ذکر خدای سبحان از بهترین و پاکیزه ترین اعمال نزد خدا، برترین لذّت نزد دوستداران خدا، خوی و خصلت خوب مؤمنان و صالحان و نشان همنشینی با محبوب واقعی بوده و مایه شرافت و رستگاری انسان می باشد

لکن مقصود حقیقی از ذکر خدا، رسیدن به درجه ای از ایمان و اعتقاد است، که انسان بر اثر آن، پیوسته خود را زیر نظر خدا دانسته، و در نهان و آشکار، او را شاهد و ناظر اعمالش بداند و از زشتی ها دوری گزیده و وظایف خود را برابر او انجام دهد. به عبارت دیگر، حقیقت ذکر، توجه قلبی به خداوند متعال است که در اعمال انسان پرتو افکند.

ذکر زبانی:
ذکر زبانی به جا آوردن حمد و ثنای الهی، نجوا کردن (آهسته حرف زدن)، درد دل کردن، درخواست کمک از درگاه خدای سبحان و پناه بردن از شر شیاطین انس و جن به آن بارگاه مقدس است.
ذکر زبانی گرچه از تمام مراتب ذکر، نازلتر است ولی در عین حال مفید فایده است. زیرا که زبان در این ذکر به وظیفه خود قیام کرده و به علاوه ممکن است، این تذکّر پس از مداومت و قیام به شرایط آن، اسباب باز شدن زبان قلب نیز بشود.

تسبیحات حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ ، گفتن تسبیحات اربعه، «یا الله» و «یا ربّ»، «لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلا بِاللهِ الْعَلیّ الْعَظیم» و استغفار و مانند آن، از جمله ذکرهای زبانی می باشند که هر کدام ثواب مخصوصی داشته و اثر ارزنده ای در انسان ایجاد می کند.
باید توجه داشت که ذکر زبانی لقلقه زبان نشود و همراه با غفلت دل نباشد، بلکه ذکر زبانی نشان ذکر قلبی و ابراز مکنون دل باشد یا دست کم مقدمه ذکر قلبی گردد.

ذکر قلبی:
ذکر قلبی همان توجه قلبی به خدای سبحان است که دل را صفا و صیقل داده، جلوه گاه محبوب می کند و روح را تصفیه کرده، انسان را از قید اسارت نفس می رهاند. اگر قلب به تذکّر محبوب و یاد حق تبارک وتعالی عادت کرد و با آن عجین شد، انسان را دگرگون می کند، بطوری که حرکات و سکنات چشم، زبان، دست، پا و سایر اعضا، با ذکر حق انجام می گیرد و برخلاف وظایف، امری انجام نمی دهند. کاملترین و بهترین مراتب ذکر نیز همین است که در همه مراتب انسانی، جاری شده و حکمش ظاهر و باطن و نهان و آشکار را در برگیرد و اگر ذکر زبانی نیز از نظر مکتب اسلام مطلوب است و به آن سفارش شده، سرّش در آن است که زبان قلب گشوده شود و بحدی برسد که زبان، چشم، گوش و سایر اعضای بدن از قلب پیروی کنند تا بدین وسیله دل برای ورود صاحب منزل، پاک و پاکیزه گردد.

ذکر عملی:
ذکر عملی آن است که انسان در عمل، خدا را ناظر و شاهد اعمال و رفتار خود دانسته، هرجا که صحبت واجب باشد، آنجا حاضر بوده و هر جا که صبحت از محارم الهی، گناه و نافرمانی خدا باشد، غایب باشد و در حال گناه و نافرمانی دیده نشود. این نوع ذکر در آیات قرآن، به تعابیر گوناگون، در مورد اعمال انسانی به کار رفته است

آثار ذکر
ذکر خدا و یادآوری صفات و نعمتهای الهی، نیاز حیاتی برای انسان بودن و انسان زیستن است. یاد خدا نگهبان هویت انسان و پاسدار ارزشهای معنوی است. ذکر خدا ریشه صلاح قلب و موجب آبادی و حیات آن و روشن بینی، اطمینان و آرامش دل است. اینک به برخی از آثار ارزنده ذکر خدا می پردازیم:

الف ـ آرامش و اطمینان دل: روح انسان ربّانی است،تا با خدا پیوند نداشته باشد، قرار و آرام نمی گیرد، پیوند روح و دل انسان با خدا به وسیله یاد خدا پدید می آید و برقرار می ماند. علّت اصلی اضطرابها و آشفتگی های روانی، خستگیها و افسردگیهای روحی انسان دوره صنعتی، غفلت از یاد خداست

ب ـ توجه خدا به انسان: در صورتی که انسان به یاد خدا باشد، خدا نیز به یاد اوست و توجه خدا که مدیر و مدبّر همه امور است به انسان همه مشکلات جسمی و روحی او را برطرف می سازد

توصیه به نوجوانان

در زندگی روزمره شما با مسائل زیادی سرو کار دارید: مدرسه، فعالیت های خارج از مدرسه، دوستان، خانواده و هزاران مورد دیگر.

اما چطور باید از عهده ی این همه فعالیت، مسئولیت و اجبار برآمد؟ تنها راه ، متعادل بودن است. یعنی شما باید به هر دو جنبه روحی و جسمی خود به یک اندازه توجه کنید: خوب غذا بخورید، نرمش کنید، اضطراب را از خود دور کنید، با اطرافیان خود ارتباط برقرار کنید، اعتماد به نفس داشته باشید و اهداف خود را مشخص کنید.

نیروی تعادل

اکثر ما سعی می کنیم متعادل زندگی کنیم، ولی با وجود این خیلی از اوقات احساس خستگی می کنیم. برای برطرف کردن این حس اولین قدم این است که برای خود مشخص کنید مهمترین عوامل در زندگیتان چه چیزهایی هستند. به این ترتیب شما خواهید توانست بهتر تصمیم بگیرید و از وقتتان بهتر استفاده کنید . یکی از روشهایی که ممکن است به شما کمک کند در زیر آمده است:

فهرستی از ده چیزی که برایتان اهمیت خاصی دارند تهیه کنید. به خاطر داشته باشید چیزهایی ، هم که در زندگی آرزوی داشتن آنها را دارید در این لیست ذکر کنید و به ترتیب اهمیت بنویسید.

به عنوان مثال

·از قید دوستان مزاحم خلاص شدن

·خوردن غذاهای سالم

·دستیابی به یک مقام علمی در مدرسه

·پرداختن به ورزش مورد علاقه

·رفتن به مسجد و دیگر اماکن مذهبی

·گذراندن اوقات با خانواده

·داشتن اوقات فراغت برای انجام فعالیت های مورد علاقه

·رفتن به کلاس های آموزشی

·و...

لیست خود را مرور کنید و ببینید که آیا این موارد واقعاً برای شما از اهمیت خاصی برخوردارند؟ فکر کنید که تأثیر این کارها در زندگی روزمره شما چه خواهد بود.شاید نیاز باشد تغییراتی در این لیست ایجاد کنید.

الان وقت عمل است

شما اهدافتان را در زندگی مشخص کردید، یا لااقل به آنها فکر کردید. حالا چه؟

برای برقراری تعادل در زندگی روزمره خود ، راه کارهایی اتخاذ کنید:

·انعطاف پذیر باشید: وقتی به برنامه های روزانه خود فکر می کنید کمی واقع بین تر باشید، در برنامه روزانه خود جایی را هم برای اتفاقات غیر منتظره بگذارید. شاید تکالیف مدرسه تان بیشتر از آنچه شما فکر می کنید طول بکشد. تنظیم همه این کارها ممکن است، فقط باید کمی انعطاف پذیر بود.

·خوش بین باشید: هر اتفاقی یک جنبه مثبت و یک جنبه منفی دارد. اما اگر شما مثبت بنگرید، می توانید استرس و اضطراب را از خود دور کنید. فرض کنید در خیابان در حال قدم زدن هستید که متوجه می شوید یکی از دوستانتان در اتومبیل در حال رانندگی است و از کنار شما می گذرد. یک انسان منفی پیش خود می گوید" به من بی توجهی کرد، حتماً اتفاقی افتاده و از دست من عصبانی شده." ولی یک انسان مثبت می گوید:" حتماً متوجه من نشده ؛ وقتی به منزل رسیدم حتماً با او تماس می گیرم." می بینید که انتخاب این طرز فکر به نفع خود شماست.

·از قبل خود را آماده کنید: همه کارهای خود را برای آخرین لحظه نگذارید. از قبل تصمیم بگیرید که می خواهید چه لباسی بپوشید. در طول سال درسهایتان را بخوانید و... . اگر فکر می کنید کارهایتان خیلی به هم پیچیده شده است همین حالا همه چیز را متوقف کنید و تصمیم خود را بگیرید. ببینید که کدامیک از اهمیت بیشتری برخوردار است؛ اول به آن رسیدگی کنید.

·آرامش داشته باشید: تا به حال شنیده اید که برنامه ریزی منظم باعث آرامش خاطر می شود؟ مطمئناً در روزهایی که مشغله بیشتری دارید، بیشتر به استراحت نیازمندید. استراحت کنید، و بدانید که در هنگام استراحت، بدن و مغز شما در بهترین وضعیت خود هستند. استراحت به موقع ، در کاهش اضطراب و افزایش تندرستی شما نیز بسیار مؤثر است.

·اما چطور آرامش بگیریم؟ آرام بنشینیم و چند نفس عمیق بکشیم؟ وقت خود را با دوستان بگذرانیم؟ما به شما 10 روش کسب آرامش پیشنهاد می کنیم، می توانید با توجه به روحیات خود یکی از این روشها را امتحان کنید.

oیک ربع در یک اتاق آرام که فقط نور یک شمع آن را روشن کرده بنشینید.

oچشمانتان را ببیندید و به چیزهای خوب فکر کنید.

oدر اتاق خود را ببندید و به موسیقی مورد علاقه تان گوش کنید.

oدوست صمیمی تان را به منزلتان دعوت کنید.

oبه کمک یک فیلم آموزشی، "یوگا" کنید.

oکتابی در مورد مکانی که هرگز به آنجا نرفته اید مطالعه کنید.

oدر دفترچه خاطرات خود، از احساسات و افکار خود بنویسید.

oدکوراسیون اتاق خود را عوض کنید(البته با اجازه پدر و مادرتان).

oیک نفس عمیق بکشید و 5 ثانیه نفس خود را حبس کنید، بعد به آرامی آن را بیرون دهید. ده مرتبه این کار را تکرار کنید.

oبه حمام بروید

برای خود یک "محل اختصاصی" درست کنید

همه نوجوانان علاقه دارند که قسمتی از وقتشان را در اتاق خود بگذارند، ما چند راه برای ساختن یک ” محل اختصاصی“ به شما پیشنهاد می کنیم:

·اطراف خود را پر از چیزهایی کنید که شما را شاد می کنند، مثل عکس دوستان، یادگاری ها و...

·محیط خارج را به داخل خانه بیاورید. اتاق خود را با گل و گیاهان تازه تزئین کنید.

·به لباس ها و وسایل خود نظم و ترتیب دهید تا بتوانید به راحتی پیدایشان کنید.

·بخشی از اتاقتان را به وسایل مدرسه اختصاص دهید و همه تکالیفتان را در آن گوشه انجام دهید.

·اگر اتاق را با خواهر و برادرهایتان شریک هستید روی زمین مرزی تعیین کنید.

برقراری رابطه

رابطه ای که با خانواده، دوستان و اطرافیان خود دارید می تواند در احساسات و حتی وضعیت جسمانی شما بسیار مؤثر باشد. روابط خوب و محکم می تواند از نظر روانی تأثیر بسیار مناسبی در شما ایجاد کند.

رابطه دوستی

با هم خندیدن و گریستن، از یکدیگر چیزی یاد گرفتن، ورود به یک جمع جدید و کسب تجارب جمعی و هزاران مورد دیگر، چیزهایی هستند که شما در روابط دوستانه به دست خواهید آورید. بسیاری از شما، به دوستانتان به اندازه پدر و مادرتان اهمیت می دهید. عمر بعضی از دوستی ها به اندازه عمر اعضای آن است. ولی بعضی دیگر به دوره های مختلف زندگی وابسته است؛ مثلاً وقتی از کودکی خارج شده و به یک نوجوان تبدیل می شوید دوست هایتان هم عوض می شوند . یا وقتی از دبستان به راهنمایی می روید ممکن است حتی نسبت به کسی احساس صمیمیت کنید که قبلاً نمی کردید، زیرا انسان ها همواره به دنبال کسانی هستند که ارزشها و علایقشان با هم سازگار است. با بزرگتر شدن، رابطه تان با جنس مخالف تغییر می کند. مثلاً اگر دختر بچه کوچکی باشید با پسرهای هم سن و سالتان خیلی بهتر رابطه دوستی برقرار می کنید؛ اما در سن بلوغ، با تغییراتی که در وضعیت جسمانی تان به وجود می آید، از برقراری رابطه دوستی با جنس مخالف خجالت می کشید.