«شَرخریِ» سایت شرط‌بندی فوتبال در ایران

جهت حمایت  از وبلاگ و مشاهده خرید با تخفیف کلیک کنید

«شَرخریِ» سایت شرط‌بندی فوتبال در ایران

تا الآن ۶۰۰میلیون تومان باخته‌ام و همه را هم پرداخت کرده‌ام اما ۱۵۰میلیونی را که آخرین بار باختم، ندارم پرداخت کنم؛ چند روز پیش یک «شَرخر» به دفترم آمد و همه شیشه‌ها را شکست و تهدید کرد که اگر پول را ندهم دستم را قطع می‌کند.

 «قمار» یا «شرط‌بندی» در لغت به‌معنای «هر نوع بازی است که در آن پولی برده یا باخته شود.» و بر اساس آنچه در دایرة‌ المعارف "فرید وجدی" آمده، «‌قمار از دیرباز میان ملت‌ها معروف بود و از یونانیان قدیم به‌جز مردم جمهوری اسپارت کسی آن را حرام نکرد. بسیاری از امپراطوران روم علاقه فراوان به قماربازی داشتند و گاه در آن مبلغ هنگفتی می‌باختند. «تاسیت» مؤلف رومی از عشق آلمانی‌ها به قمار چیزها نقل می‌کند که باورنکردنی است. وی می‌نویسد که آنان حتی آزادی خود را قمار می‌کردند و اگر می‌باختند در اسارت برنده در می‌آمدند».
طبق ماده 705 قانون مجازات اسلامی، قماربازی با هر وسیله‌ای ممنوع و مرتکبان آن به یک تا شش ماه حبس یا تا 74 ضربه شلاق محکوم می‌شوند و در صورت تجاهر به قماربازی به هر دو مجازات محکوم خواهند شد. همچنین بر اساس ماده 706، هر کس آلات و وسایل مخصوص به قماربازی را بخرد یا حمل یا نگهداری کند به یک تا سه ماه حبس یا تا پانصد هزار تا یک میلیون و پانصد هزار ریال جزای نقدی محکوم می‌شود.

طبق ماده 707 نیز، هرکس آلات و وسایل مخصوص به قماربازی را بسازد یا بفروشد یا در معرض فروش قرار دهد یا از خارج وارد کند یا در اختیار دیگری قرار دهد به سه ماه تا یک سال حبس و یک میلیون و پانصد هزار تا شش میلیون ریال جزای نقدی محکوم می‌شود.

ماده 708 همین قانون می‌افزاید: هر کس قمارخانه دایر کند یا مردم را برای قمار به آنجا دعوت کند به شش ماه تا دو سال حبس و یا از سه میلیون تا دوازده میلیون ریال جزای نقدی محکوم می‌شود. بر اساس ماده 709 نیز تمام اسباب و نقود متعلق به قمار حسب مورد معدوم یا به‌عنوان جریمه ضبط می‌شود.

بر اساس ماده 710 نیز اشخاصی که در قمارخانه‌ها یا اماکن معد برای صرف مشروبات الکلی موضوع مواد 701 و 705 قبول خدمت کنند یا به‌نحوی از انحا به دایر کننده این قبیل اماکن کمک کنند، معاون محسوب می‌شوند و مجازات مباشر در جرم را دارند ولی دادگاه می‌تواند نظر به اوضاع و احوال و میزان تأثیر عمل معاون مجازات را تخفیف دهد. در ماده 711 این قانون نیز آمده که هرگاه یکی از ضابطان دادگستری و سایر مأموران ذی‌صلاح از وجود اماکن مذکور در مواد 704 و 705 و 708 یا اشخاص مذکور در ماده 710 مطلع بوده و مراتب را به مقامات ذی‌صلاح اطلاع ندهند یا برخلاف واقع گزارش کنند در صورتی که به‌موجب قانونی دیگر مجازات شدیدتری نداشته باشند به سه تا شش ماه حبس یا تا 74 ضربه شلاق محکوم می‌شوند.

در سال‌های اخیر یکی از انواع شرط‌بندی که همواره طرفداران زیادی دارد، شرط‌بندی بر سر نتیجه مسابقات ورزشی است از فوتبال گرفته تا کشتی و کاراته و هزار و یک رشته ورزشی دیگر؛ از مسابقات داخلی گرفته تا مسابقات ورزشی در ینگه‌دنیا. همه این شرط‌بندی‌ها هم به‌صورت اینترنتی انجام می‌شود و صاحبان این سایت‌ها، قمارشان حسابی سکه است.

این سایت‌های شرط‌بندی که عمدتاً از خارج از کشور هدایت می‌شوند، با اغفال جوانان و کسانی که قصد دارند ره صدساله را یک‌شبه طی کنند و به سرمنزل مقصود! برسند، هر هفته، میلیاردها تومان درآمد نامشروع و حرام دارند؛ یکی از این سایت‌های شرط‌بندی که بدون هیچ مشکلی نیز در داخل کشور فعالیت می‌کند، سایت پیناکل (PINNACLE) است.

سایت شرط‌بندی آنلاین پیناکل در سال 1998 تأسیس شده و در حال حاضر یکی از بزرگترین وب‌سایت‌های آنلاین شرط‌بندی در عرصه ورزش در جهان است. عبدالصمد خرم‌آبادی معاون قضایی دادستان کل کشور در امور فضای مجازی، در حالی چهارم مهر از برخورد قاطع با سایت‌های شرط‌بندی خبر داده که همین سایت پیناکل بدون هیچ فیلتر یا محدودیتی در ایران فعالیت می‌کند.

«جری مایر» رئیس برند پیناکل که یک یهودی است در حال حاضر مدیریت پیناکل را به‌عهده دارد. دفتر مرکزی پیناکل در جزیره «کوراسائو» در کشور پادشاهی هلند واقع شده است که کازینوها و قمارخانه‌های بسیاری در این جزیره به‌دلیل معافیت از مالیات و سایر موارد قانونی، برپاست.

افراد زیادی در همین کشور خودمان با رؤیای ثروتمند شدن، همه دار و ندار خود را روی شرط‌بندی نتیجه مسابقات ورزشی باخته‌اند و وقتی متوجه اشتباه خود شدند که کار از کار گذشته است و نوشدارو بعد از مرگ سهراب فایده‌ای ندارد.

یکی از کسانی که حدود پنج ماهی است در شرط‌بندی‌های سایت پیناکل شرکت می‌کند و تا کنون هم 600 میلیون تومان باخته است، می‌گوید: روش کار این گروه این است که در تماس با افراد مدعی هستند «هیچ مقام کشوری قادر به تعطیلی یا بررسی کارهایشان نیست»، به این شکل است که به‌واسطه عوامل خود از زن و مرد، ابتدا با ترفندهای مختلف جوانان را اغفال و ترغیب می‌کنند.

او که نمی‌خواهد نامش بیان شود، می‌گوید: صاحبان اصلی سایت پیناکل، سران و سرمایه‌داران رژیم صهیونیستی هستند و فردی به‌نام «الف. ه.» که در دبی زندگی می‌کند، نمایندگی این سایت در داخل ایران را به‌عهده دارد و به‌کمک شریکش «الف. م.» که ساکن ایران است، شرط‌بندی روی نتایج مسابقات ورزشی داخلی و خارجی در رشته‌‌های مختلف را ارائه می‌کنند.

او ادامه می‌دهد: هر دوشنبه تسویه حساب‌ها انجام می‌شود و یکی از روش‌های فریب‌کارانه‌شان این است که در راستای جلب اعتماد افراد، ابتدا اعتبار رایگان می‌دهند و وقتی افراد وارد شرط‌بندی شده و بدهکار می‌شوند با کمک افراد شرور و سابقه‌دار، مالباختگان را مورد ضرب و جرح قرار داده و با تهدید و ارعاب، مطالبات‌ نامشروع‌شان را وصول می‌‌کنند.

می‌گوید: تاکنون 600 میلیون تومان در شرط‌بندی‌ به‌روی نتایج مسابقات ورزشی مختلف باخته‌‌ام. آدم وقتی وارد شرط‌بندی می‌شود و می‌بازد، ادامه می‌دهد تا شاید برنده شود و پول از دست رفته را جبران کند اما غافل از اینکه این سایت‌ها با ترفند و فریب، هرگز ضرر نمی‌کنند و شما همیشه بازنده هستید. البته بوده مواقعی که در شرط‌بندی برنده شدم و پول هم گرفتم اما در مجموع این سایت شرط‌بندی است که منتفع می‌شود.

ادامه می‌دهد: در آخرین شرط‌بندی، 150 میلیون تومان دیگر باختم و دیگر پولی ندارم که بخواهم بدهم. از «الف. ه.» که در دبی ساکن است، مهلت خواستم اما مهلت ندادند و همین چند روز پیش بود که یکی از اشرار تهران از طرف آنها به دفتر کارم آمد و همه شیشه‌ها را شکست و گفت اگر پول را ندهم، دستم را قطع می‌کند. او می‌گوید: حتی برخی مواقع صاحبان این سایت‌ها برای اینکه به سود بیشتری برسند از طریق تبانی با باشگاه‌ها و افراد، نتایج را تغییر می‌دهند.

از نکات جالب توجه این سایت شرط‌بندی آن است که تمامی شماره حساب‌ها مربوط به بانک‌های داخلی از جمله بانک «س» و بانک «پ» است و هر هفته دوشنبه که تسویه حساب‌ها صورت می‌گیرد، رقم‌های هنگفتی جابه‌جا می‌شود و هیج نظارتی وجود ندارد. قطعاً جابه‌جا شدن ارقام هنگفت آن هم فقط در یک روز از هفته می‌تواند برای مسئولان نظارتی، جای شک و شبهه داشته باشد؛ شاید هم بتوان تحت عنوان پولشویی، موضوع را دنبال کرد، پولشویی یعنی مشروع جلوه دادن پول‌هایی که از راه‌های غیرقانونی و نامشروع به‌دست می‌آیند و با استفاده از روش‌هایی، باعث پنهان شدن منشأ غیرقانونی آن پول‌ها می‌شوند.

یکی از کارهایی که مسئولان نظارتی می‌توانند انجام دهند، ردیابی نقل و انتقالات مالی افراد شرکت کننده در قمار است؛ یعنی همان کاری که در ایالات متحده آمریکا و برخی کشورهای اروپایی انجام می‌شود. در آمریکا، دولت قادر به ردیابی فعالیت افراد در سایت‌های آنلاین قمار نیست اما نقل و انتقالات پولی افراد را زیرنظر قرار می‌دهد، به این ترتیب دسترسی به پول‌های به دست آمده از قمار تقریباً غیرممکن می‌شود. متخلفان در ابتدا از شرکت معتبر Netteller برای انجام نقل و انتقالات پول‌های به دست آمده از بازی‌های آنلاین قمار استفاده می‌کردند. بنیانگذاران این شرکت در ژانویه 2007 دستگیر شدند. آنها به‌اتهام پولشویی مجازات و مجبور شدند جریمه سنگینی را پرداخت کنند.

از دیگر نکات جالب توجه اینکه، سایت‌های شرط‌بندی از جمله همین سایت «پیناکل» که سرمایه‌داران و صاحبانش اصلاً در ایران نیستند، برای گرفتن پول‌های ناشی از قمار، با برخی افراد شرور و به‌عبارتی «شَرخر»‌ها در ارتباط هستند و هرگاه که فرد بازنده از پرداخت پول امتناع کند، از طریق این افراد و با تهدید و ارعاب، به هدف می‌رسند.

جهت حمایت  از وبلاگ و مشاهده خرید با تخفیف کلیک کنید

فروش هرمی چیست؟

جهت حمایت  از وبلاگ و مشاهده خرید با تخفیف کلیک کنید

فروش هرمی چیست؟

قانون‌گذاران در گوشه و کنار دنیا، فروش هرمی را ممنوع اعلام کرده‌اند. شاید جمله‌بندی و عباراتی که آن‌ها در دستورالعمل‌ها، مقالات، بیانیه‌ها و قوانین و مقررات به‌کاربرده‌اند متفاوت باشد اما همه آن‌ها یک مفهوم را مدنظر دارند.

فروش هرمی یک نوع کلاه‌برداری است. این نوع فروش مکانیزمی است که در آن راهبرانی که سرمایه‌گذاری یا دادوستد در طرح را عهده‌دار هستند با یک تصاعد هندسی از طریق پرداخت‌هایی که افراد جذب‌شده به چنین طرح‌هایی انجام می‌دهند، خود را توانمند کرده و به ثروت هنگفتی دست پیدا می‌کنند.
طرح‌های فریبنده دیگری نیز مشابه با طرح فروش هرمی وجود دارد که در محاکم قضایی بین‌المللی با عنوان نامه‌های زنجیره‌ای، فروش زنجیره‌ای، بازی‌های پول و شرط‌ بندی سرمایه‌گذاری شرح داده‌ شده است.
قانون‌گذاران در گوشه و کنار دنیا، فروش هرمی را ممنوع اعلام کرده‌اند. شاید جمله‌بندی و عباراتی که آن‌ها در دستورالعمل‌ها، مقالات، بیانیه‌ها و قوانین و مقررات به‌کاربرده‌اند متفاوت باشد اما همه آن‌ها یک مفهوم را مدنظر دارند: یک طرح هرمی، طرحی است که در آن افراد مبلغ ورودی را به این امید که فرصت کسب منفعت (که می‌تواند پول یا امتیاز باشد) در آینده به دست بیاورند، پرداخت می‌کنند. این درآمدی که آنان انتظارش را دارند از معرفی مشارکت‌کنندگان جدید به طرح به‌جای فروش محصولات به مصرف‌کنندگان، به دست می‌آید.
درواقع پاداش‌های تعیین‌شده در طرح از اضافه شدن اعضا جدید و سرمایه‌های آنان به دست می‌آید، نه از طریق فروش و توزیع محصولات واقعی به اشخاصی که آن را مصرف می‌کنند. دادوستد کالا و خدمات اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه در اصل بازتوزیع ثروت از ورودی‌های جدید به راهبران صورت می‌گیرد. در این طرح هیچ‌گونه فعالیت بازرگانی قانونی صورت نمی‌گیرد.
طرح‌های هرمی از دیدگاه بازرگانی، ماندگار و قابل‌قبول نیستند به این دلیل که آن‌ها بر پایه‌یک چرخه پایان‌ناپذیر عضوگیری بناشده‌اند. همه افراد واردشده تمایل به ثروتمند شدن دارند و اقدام به جذب افراد دیگر با همین وعده می‌نمایند و این چرخه ادامه پیدا می‌کند. به دلیل اینکه تعداد افرادی که می‌توان جذب طرح کرد محدود است، افراد جدیدالورود شانس دستیابی به درآمد کمتری نسبت به راهبران دارند. درنتیجه چنین طرحی عمر کوتاهی خواهد داشت و افراد ورودی جدید شانس دریافت مبلغ ورودی پرداختشان کمتر از شانس سودآوری در طرح است.
طرح‌های هرمی اولیه به‌ راحتی شناسایی و غیرقانونی اعلام می‌شدند به دلیل این‌که محصولی در این طرح‌ها وجود نداشت اما در طرح‌های کلاهبردارانه اخیر، به‌منظور فریب افکار عمومی و پیشگیری از این‌که تحت پیگرد قانونی قرار بگیرند اقدام به فروش کالا و خدمات کرده‌اند و این ادعا را دارند که کسب‌وکار واقعی هستند و فعالیت بازاریابی شبکه‌ای را انجام می‌دهند و همین موضوع یعنی وجود محصول، شناسایی این طرح‌ها را کمی مشکل نموده است.
همان‌طور که می‌دانیم بازاریابی چند سطحی، طرح فروش محصولات به مصرف‌کنندگان از طریق شبکه‌ای از توزیع‌کنندگان مستقل است.
در بررسی محصولات و خدمات طرح‌هایی که هرمی نامیده می‌شوند، متوجه می‌شویم که این محصولات و خدمات ارزشی در بازار واقعی ندارند. در اصطلاح این محصولات و خدمات، محصولات فریبنده نامیده می‌شوند. خدماتی همانند اشتراک مجله‌ها، برنامه‌های آموزشی جعلی و گواهینامه‌ها، داروهای درمانی با خواص معجزه‌آسا و مواردی از این قبیل.
جذب‌شدگان متعهد به سرمایه‌گذاری در حجم زیاد در این محصولات می‌شوند، بدون این‌که امکان بازاریابی و ارائه آن به مصرف‌کنندگان واقعی وجود داشته باشد. سرمایه‌گذاری افراد، درآمد دائمی را برای راهبرانی تولید می‌کند که این افراد را ترغیب برای ورود به طرح کرده‌اند. با توجه به فریب صورت گرفته برای اینکه امکان تشخیص یک شرکت بازاریابی شبکه‌ای قانونی از یک شرکت هرمی وجود داشته باشد، برخی از عواملی که این شرکت‌ها را از یکدیگر متمایز می‌کند در ادامه عنوان‌شده است:
1. شرکت‌های فروش مستقیم قانونی، فرصت تجارت قانون‌مدار را بر مبنای فروش محصولات باکیفیت به مصرف‌کنندگان ایجاد می‌کند. آن‌ها برای کسب رضایت مشتریان، ضمانت‌نامه محصولات یا حق بازپس دهی محصولات را به آن‌ها ارائه می‌دهند، به‌طوری‌که مصرف‌کنندگان بتوانند در صورت عدم رضایت یا محصول را پس دهند و یا با محصول دیگر جایگزین نمایند. طرح‌های هرمی از دیدگاه بازرگانی، چنین محصولاتی که دارای ارزش بازاری بوده و قابل‌فروش باشد را ندارند.
2. شرکت‌های فروش مستقیم قانونی به‌طورجدی با پیش انباشته سازی کالا مخالفت کرده و این فرصت را برای مشارکت‌کنندگان در طرح فراهم می‌کنند که هنگام خروج از طرح بتوانند محصولات استفاده ‌نشده و قابل‌فروش را به شرکت باز پس دهند و 90 درصد هزینه خالص آن را پس بگیرند. در مقابل در طرح‌های هرمی، خرید حجم زیادی از موجودی غیرقابل بازگشت کالا را تشویق یا الزام می‌کنند و مشارکت‌کنندگان هنگام ترک طرح، با حجم انبوهی از کالا مواجه هستند که به دلیل ارزش پایین قادر به فروش آن نشده‌اند و امکان باز پس دادن آن را نیز ندارند.
3. شرکت‌های فروش مستقیم هزینه‌های آغازین اندکی را دریافت می‌کنند و حجم خرید کم را توصیه می‌کنند و یا حتی ممکن است توصیه‌ای نداشته باشند و این هزینه ورودی اندک هم در صورت تمایل توزیع‌کننده به ترک شرکت، قابل‌استرداد است. درحالی‌که در طرح‌های فروش هرمی هزینه‌های ورودی بالایی را دریافت کرده و سرمایه‌گذاری قابل‌توجه در حجم کالا را تحمیل می‌کنند بدون این‌که امکان بازپس‌گیری وجود داشته باشد.راهبران طرح‌های هرمی، درآمدشان را از جذب اعضای جدید به طرحشان به دست می‌آورند.
4. مبنای طرح‌های بازاریابی و فروش مستقیم بر پایه به رسمیت شناختن پیشرفت و پرداخت پاداش به فروشندگانی است که افزایش تعداد مشتریانشان به علت مصرف محصولات شرکت است، قرار گرفته است. گسترش و ثبات کسب و کار فروشندگان مستقیم بستگی به رضایت مصرف‌کنندگان و ارتقا منصفانه اعضاء شبکه فروش مستقیم دارد. در طرح‌های هرمی، طرح‌های زودبازده را ارائه می‌دهند تا مشارکت‌کنندگان را ترغیب به خرید جایگاه رهبری کنند. طرح‌های فروش هرمی فرصت‌های کاری بلندمدت و ماندگار نیستند.
طرح‌های هرمی غیرقانونی و بازاریابی چند سطحی قانونی، ساختار در مقابل عملکرد
تقریباً همه سازمان‌ها صرف‌نظر از این‌که متعلق به فروش مستقیم، کسب‌وکارهای قراردادی یا بخش‌های دولتی باشند، دارای ساختار هرمی یا سلسله مراتبی هستند.
در واژه ساختار بین طرح‌های هرمی و دیگر سازمان‌ها شباهت وجود دارد، مهم‌ترین تفاوت بین طرح‌های هرمی و سازمان‌های دیگر در حوزه عملیاتی است. درواقع نحوه کسب درآمد است که بین آن‌ها متفاوت است. برای مشخص شدن عملکرد واقعی شرکت و تشخیص هرمی بودن یا نبودن آن باید این سؤالات را پرسید. آیا اعضای سازمان درآمدشان صرفاً از عضوگیری به دست می‌آید؟ آیا عملکرد شرکت، فروش واقعی به مصرف‌کنندگان نهایی است؟ برای مشارکت در کسب‌وکار آیا مشارکت‌کنندگان مجبور هستند، هزینه‌های ورودی بالایی را بپردازند؟ اگر فردی تمایل به خروج از کسب‌وکار را داشت، ماده‌ای وجود دارد که بر اساس آن بتواند هزینه پرداخت کرده‌اش را باز پس گیرد؟

  

 

جهت حمایت  از وبلاگ و مشاهده خرید با تخفیف کلیک کنید

هفده خصوصیت شرکت های هرمی

جهت حمایت  از وبلاگ و مشاهده خرید با تخفیف کلیک کنید

هفده خصوصیت شرکت های هرمی

طرح هایی که منجر به تشکیل انبار Head Hunting و پرداخت پاداش از طرف شرکت در ازای جذب افراد دیگر می شوند، نیز ممنوع شدند. عناصر بالقوه که توسط ارگان های ذیربط برای تشخیص و تعیین طرح های هرمی باید مورد توجه قرار گیرند، به شرح زیر است:

تمایز بین یک شرکت فروش مستقیم چند سطحی سالم و قانونی با طرح های هرمی، در صورت وجود معیار ها و استاندارد های مشخص برای موسسان شرکت ها و مردم، کار دشواری نیست. هر صنعت و حرفه ای که سیستم درآمدی مهیج و چشم گیری از خود ارائه دهد و همچنین از هزینه شروع بسیار پایین برخوردار باشد، مطمئناً هم مورد توجه افراد خوب و هم مورد توجه افراد سودجو قرار می گیرد.

این تجارت فراز و نشیب های بسیاری داشته است. در طول سالیان در کشور های مختلف مواردی بوده است که به علت پیگرد مامورین قانون، که ادعا می کردند این حرفه بازاریابی هرمی را تحت عنوان بازاریابی قانونی اشاعه می دهد، این تجارت رو به انقراض و نابودی رفته و موارد بسیاری بوده است که اسئولین امر به درستی در جهت تشخیص و انهدام طرح های هرمی قدم برداشته اند. در هر حال همیشه طرح هایی که قانونی و مشروع بوده اند، به فعالیت خود ادامه داده اند.

در یک تصمیم حقوقی کلاسیک که در سال 1979 گرفته شد، شرکت Amway در اقامه دعوی که توسط هیئت تجارت فدرال آمریکا مطرح شد، پیروز شد و بعد از آن مهر تایید FTC را به عنوان یک طرح مشروع قانونی به همراه خود داشته است. این تصمیم ویژه درها را به سوی بسیاری از شرکت های فروش مستقیم چند سطحی قانونی گشود و برای خروج افراد سود جو از این تجارت، این حرفه به طور کامل مورد بررسی قرار گرفت و قانون مند گردید. طبق این قانون تمامی طرح هایی که در آن افراد برای کسب فرآیند اقتصادی و مالی نیاز به جذب سرمایه گذاری افراد دیگر دارند، ممنوع و غیر قانونی اعلام شد. بر اساس این قانون شرکت های فروش مستقیم باید متشکل از یک سازمان خرده فروشی منصفانه باشند که در نهایت منجر به رسیدن یک محصول خوب به دست مصرف کننده نهایی می شوند.

طرح هایی که منجر به تشکیل انبار Head Hunting و پرداخت پاداش از طرف شرکت در ازای جذب افراد دیگر می شوند، نیز ممنوع شدند. عناصر بالقوه که توسط ارگان های ذیربط برای تشخیص و تعیین طرح های هرمی باید مورد توجه قرار گیرند، به شرح زیر است:

1-محصولاتی که هیج بازار واقعی در جهان ندارند.
2-محصولاتی که با قیمت های گران فروخته می شوند.
3-خرید های اجباری محصولات شرکت
4-طرح هایی که نتیجه آن صرفاً گسترش شبکه توزیع کننده است.
5-الزام به سرمایه گذاری نقدی قابل توجه
6-خرید های اجباری محصولات یا خدمات فرعی یا جانبی
7-طرح هایی که در آن محصولات شرکت کلاً یا به نحو قابل توجهی تنها مورد مصرف توزیع کنندگان واقع می شود.
8-طرح هایی که در آن توزیع کنندگان در موقعی که ادامه فعالیت نمی نمایند با لیست قابل توجهی از کالاهای فروخته نشده مواجه می شوند.
9-طرح هایی که در آن توزیع کنندگان بیش از آن که کالایی را از روی نیاز واقعی بخرند، آن را برای پیشرفت در پلن خریداری می نمایند.
10-طرح هایی که اگر اعضای آن خرید ننمایند با شکست روبه رو می شوند.
11-طرح هایی که هیچ تاکیدی بر خرده فروشی به کسانی که مشتری نهایی هستند و در طرح عضو نمی شوند، ندارند.
12-طرح هایی که در آن توزیع کنندگان را به شرکت کردن معنادار پس از آن که توزیع کننده شوند، الزام نمی نماید.
13-طرح هایی که در آن دستمزدهای پرداختی به توزیع کنندگان بابت قرار گرفتن در سطوح بالا پرداخت می شود.
14-طرح هایی که در آنها پرداخت کمیسیون ها بر اساس خرده فروشی های واقعی نمی باشد.
15-طرح هایی که در آنها تاکید بیشتر بر عضوگیری است تا بر فروش محصول.
16-طرح هایی که شامل عناصر طرح های بخت آزمایی است که این طرح ها عمدتاً مبتنی بر شانس است تا مبتنی به تلاش هایی با حسن نیت برای فروش.
17-درآمدهای مبتنی بر تدلیس یا درآمدهای غیر منطقی مبتنی بر معرفی ها.

جهت حمایت  از وبلاگ و مشاهده خرید با تخفیف کلیک کنید