زندگی

گاهی افراد به زندگی‎تان می‎آیند و از همان ابتدا در می‎یابید که باید وارد سرنوشت‎تان می‎شدند تا هدفی را به مقصد برسانند، درسی به شما بیاموزند یا به شما کمک کنند تا دریابید که هویت واقعی‎تان‎ چیست یا می‎خواهید چه هویتی پیدا کنید.
    شما هرگز نمی‎دانید این افراد چه کسانی ممکن است باشند... شاید همکلاسی‎تان‎، همسایه‎تان‎، همکارتان‎، دوستی از دست رفته یا حتی یک غریبه‎، ولی زمانی که نگاهتان را به او می‎دوزید، فوراً در می‎یابید که او به شیوه‎ای عمیق‎، روی زندگی‎تان اثرگذار خواهد بود.
    و گاهی اتفاقاتی می‎افتند که به نظر شما وحشتناک هستند و در نگاه اول دردآور و حتی غیرمنصفانه‎ جلوه می‎کنند، ولی پس از تعمق کافی‎، در می‎یابید که بدون غلبه بر آن موانع هرگز به توانایی‎ها، قدرت‎ اراده و حتی احساسات قلبی خود پی نمی‎بردید.
    آری‎، هر اتفاقی به دلیلی رخ می‎دهد و حکمتی در پس آن نهفته است‎. هیچ اتفاقی بدون حکمت یا بی‎دلیل رخ نمی‎دهد. بیماری‎، مجروحیت‎، عشق‎، لحظات از دست رفته و حتی ندامت‎ها به این دلیل به‎ وقوع می‎پیوندند که محدودیت‎های روح شما را محک بزنند. بدون این محک‎های کوچک‎، زندگی بسان‎ جاده‎ای صاف و هموار و تکراری جلوه خواهد کرد که به سوی ناکجاآباد رهسپار است‎. ممکن است‎ ایمن و راحت باشد، ولی خسته کننده و بی‎هدف است‎.
    هر فردی که در زندگی‎تان با او آشنا می‎شوید، به نحوی روی زندگی‎تان اثر می‎گذارد. موفقیت‎ها و شکست‎هایی که در زندگی تجربه می‎کنید به شما کمک می‎کنند تا به هویت حقیقی خود پی ببرید و انسان کاملی شوید. حتی می‎توان از تجربیات ناخوشایند، درس زندگی آموخت‎. این تجربیات‎، ارزشمندترین و مهم‎ترین درس‎های زندگی به شمار می‎آیند.
    اگر فردی قلب‎تان را شکست یا بی‎وفایی کرد، او را عفو کنید، چون به شما کمک کرده تا درس اعتماد را یاد بگیرید و از اهمیت محتاط بودن در هنگام باز کردن دروازه قلب‎تان به روی دیگران آگاه شوید.
    اگر فردی به شما عشق می‎ورزد، بدون هیچ گونه محدودیتی به او عشق بورزید، نه به این دلیل که او عاشق شماست‎، بلکه چون به نحوی او درس عشق ورزیدن‎، باز کردن دروازه قلب‎تان به روی دیگران و دیدن حقایق زندگی را به شما یاد می‎دهد.
    از هر روز زندگی‎تان‎، نقطه عطفی بسازید.
    قدر لحظه لحظة زندگی‎تان را بدانید و از آن‎ها طوری استفاده کنید که بعداً پشیمان نشوید، چون‎ ممکن است آن لحظات‎، هرگز تکرار نشوند.
    با افرادی که تا به حال صحبت نکرده‎اید، حرف بزنید و پای درد دل آنان بنشینید. عشق بورزید و به‎ اهداف بزرگ فکر کنید. سرتان را بالا بگیرید، چون شما مستحق بهترین‎ها هستید. به خود بگویید که‎ فردی منحصر به فرد هستید و خود را باور داشته باشید، چون اگر شما خود را باور نداشته باشید، دیگران باورتان نخواهند کرد.
    شما می‎توانید از زندگی‎تان همان چیزهایی را بهره‎برداری کنید که در جست و جویشان هستید. بهترین‎ها را برای خود رقم بزنید و بدون هیچگونه ندامت و پشیمانی از زندگی لذت ببرید.
    مهم‎تر از همه‎! اگر به فردی عشق می‎ورزید، به او ابراز علاقه کنید تا بداند که عشق را به او هدیه‎ داده‎اید، چون هیچ کس از فردای خویش خبر ندارد.
    و سعی کنید هر روز، درسی جدید در زندگی‎تان فرا بگیرید، این داستان زندگی است‎!

دیروز

دیروز متعلق به تاریخ است و فردا متعلق به ایزد یکتا.
    دیروز خورشیدی غروب کرده است و فردا خورشیدی در حال طلوع‎.
    فقط امروز نور خورشید با تمام توان می‎تابد و به قدری درخشان است که می‎توان در پرتو آن زندگی‎ کرد و عشق ورزید.
    پس‎، به آرامی در را به روی دیروز ببندید و کلید آن را دور بیندازید.
    محدودیت‎های امروز نیستند که شما را کلافه می‎کنند، بلکه حسرت‎ها و افسوس‎ها به حال دیروز و هراس‎ها و نگرانی‎ها بابت فردا هستند که شما را به مرز جنون می‎رسانند.
    پس قدر امروز را بدانید، چون امروز، همان روزی است که پروردگار قادر خلق کرده است تا از آن لذت‎ ببریم و در آن جاری شویم‎.
    از یادآوری دیروز و ثانیه شماری برای فردا دست بکشید.
    در عوض‎، همین امروز در رودخانه‎های بیشتری شنا کنید، به کوهستان بروید، کودکان را ببوسید، ستاره‎های بیشتری را بشمارید، بیشتر بخندید و کمتر گریه کنید. با پای برهنه در ساحل زندگی قدم بزنید. قدر نعمت‎ها و موهبت‎های الهی را بدانید و بابت‎شان شکرگزار باشید و به تماشای طلوع و غروب‎ خورشید بنشینید، چون تا وقتی زندگی جاری است‎، باید با جریان آن پیش بروید.

وحی منزل

اگر ما در زندگی روزمره مستمرا و به نحو ناخودآگاه اشتباه می کنیم ، دلیلش آن است که از شک کردن و از تفکر در باره ی خودمان و وضعیت موجود هراسان و گریزانیم . ما اشتباه می کنیم زیرا افکار رایج عامه را بی آن که لحظه ای درنگ کنیم ، می پذیریم و درست می پنداریم . یکی از این خطاهای شناختی بزرگ نمایی است مثل مبالغه کردن درباره اهمیت یک حادثه ناگوار .خطای دیگر باید و نبایدهای بی جایی است که برای خود چون وحی منزل می‌دانیم و معلوم نیست «‌باید» ی که ما برای خود مقرر کرده‌ایم لازم به اجرا باشد. این اشتباه است که خیال کنیم هر لحظه و در هر مورد که خواستیم دنیا بر وفق مراد ما باشد و به دنبال همین طرز فکر ، وقتی به آن چه می‌خواهیم نمی رسیم ناراحت و عصبانی می شویم  ما نمی‌توانیم همیشه خشم خود را فرو خوریم یا بروز دهیم. پس علت عصبانی شدن را بررسی کنیم و اگر علت آن واهی است ، عصبانی نشویم .

یادتان باشد که درهر شرایطی برای شخصیت طرف مقابلتان احترام قائل باشید حتی اگر رفتاری از او را دوست نداشته باشید.

 در زیر به چند نمونه از رفتارها و الگوهای ارتباطی ضعیف، منفی و حتی مخرب اشاره می کنیم که هر دعوا و مرافعه ای را بدتر می کند.

1 - اجتناب از دعوا به طور کل:

به جای صحبت کردن در یک جو آرام و توام با احترام درمورد مشکلات، برخی افراد سعی می کنند هیچ چیز درمورد مشکلات و دلیل ناراحتی خود به طرف مقابل نگویند و بعد آن را یکباره به صورت عصبانیتی وحشتناک بیرون می دهند. این روش معمولاً استرس بیشتری برای هر دو طرف ایجاد می کند چون با انفجار عصبانیت، تنش، خشم و مشاجره بیشتری بین دو نفر ایجاد خواهد شد. پس بهتر این است که به راحتی و با آرامش خاطر درمورد مشکلات خود با هم بحث کنید.

۳ - حالت دفاعی گرفتن:

بعضی ها به جای اینکه گله و شکایت های طرف مقابل را با دیدی منتقدانه و با میل شخصی مورد توجه قرار دهند و نقطه نظرات او را درک کنند، سعی می کنند هرگونه اشتباه و خطای خود را انکار کنند و به هیچ طریق زیر بار نمی روند که ممکن است خودشان موجب بروز مشکل شده باشند. انکار مسئولیت در طولانی مدت موجب بروز مشکلات بسیاری خواهد شد.

3 - تعمیم افراطی

بعضی ها وقتی اتفاقی می افتد که چندان به مذاقشان خوش نیست با عمومیت دادن آن مشکل را بیرون می دهند. هیچوقت جملات خود را با "تو همیشه...." یا "تو هیچوقت..." شروع نکنید. کمی مکث کنید، فکر کنید و ببینید آیا این جمله ها واقعاً صحت دارد. همچنین هیچوقت با پیش کشیدن مشکلات قدیمی سعی نکنید که مشاجره را بدتر کنید.

4 - حق داشتن

اگر بخواهید فکر کنید که برای هر کاری روش "درست" و روش "غلط" وجود دارد، و روش شما همیشه "درست" است، رابطه تان خراب خواهد شد. همیشه به دنبال مصالحه باشید .

یادتان باشد که هیچوقت یک روش "درست" یا "غلط" محض وجود ندارد و ممکن است هر دو نقطه نظر کاملاً صحیح باشند.

5 - روانکاوی

بعضی ها به جای اینکه درمورد افکار و احساسات طرف مقابلشان سوال کنند، فکر می کنند که می دانند که طرفشان به چه چیز فکر می کند یا درمورد یک مسئله خاص چه احساسی دارد و معمولاً هم این تفسیرها منفی است. این کار دشمنی و سوءتفاوم بین دو طرف ایجاد می کند.

6 - گوش ندادن

بعضی افراد به جای اینکه خوب به حرفهای طرف مقابلشان گوش کنند و حرفهای او را درک کنند، موقعی که طرفشان مشغول صحبت کردن است، حرف او را قطع می کنند، چشمانشان را اینطرف و آنطرف می گردانند یا به آنچه خودشان می خواهند در جواب بگویند فکر می کنند.  هیچوقت اهمیت گوش دادن به حرفهای همدیگر را دست کم نگیرید.

7- سعی در برنده شدن در دعوا

هدف از بحث بین دو نفر باید درک متقابل و رسیدن به توافق نظر یا راه حل باشد که نیازهای هر دو طرف در آن ملاحظه شود. اگر سعی دارید نشان دهید که طرف مقابلتان چه اشتباهاتی انجام داده است، احساسات او را دست کم بگیرید و محکم روی نظر خودتان بایستید، بدانید که مسیر اشتباهی را انتخاب کرده اید.

8- حمله های شخصیتی

گاهی اوقات برخی افراد هر عمل منفی ازطرف مقابل را جدی گرفته و آن را نقص شخصیتی او قلمداد می کنند. این روش در هر دو طرف درک و احساس نادرست ایجاد می کند.

علت عصبانی شدن را بررسی کنیم و اگر علت آن واهی است ، عصبانی نشویم . اکثر عصبانیت‌های ما به دلیل طرز فکرهای غلط ماست که به آن تحریف‌های شناختی می‌گویند.