اخطارهای دنیای مجازی ،کسب و کار در فضای مجازی و تحلیل فضای فرهنگی ،سیاسی و اجتماعی

دکتر بهروز نقویان دکترای مدیریت ، مدیر عامل شرکت تولید نرم افزارهای هوشمند ، خواننده پاپ و محلی خراسان شمالی ،مشاور شهرک صنعتی ایران مشاور دیجیتال مارکت و صادرات

اخطارهای دنیای مجازی ،کسب و کار در فضای مجازی و تحلیل فضای فرهنگی ،سیاسی و اجتماعی

دکتر بهروز نقویان دکترای مدیریت ، مدیر عامل شرکت تولید نرم افزارهای هوشمند ، خواننده پاپ و محلی خراسان شمالی ،مشاور شهرک صنعتی ایران مشاور دیجیتال مارکت و صادرات

پرداخت شده است

روزی روزگاری پسرک فقیری زندگی می کرد که برای گذران زندگی و تامین مخارج تحصیلش دستفروشی می کرد.از این خانه به آن خانه می رفت تا شاید بتواند پولی بدست آورد.روزی متوجه شد که تنها یک سکه 10 سنتی برایش باقیمانده است و این درحالی بود که شدیداً احساس گرسنگی می کرد.تصمیم گرفت از خانه ای مقداری غذا تقاضا کند. بطور اتفاقی درب خانه ای را زد.دختر جوان و زیبائی در را باز کرد.پسرک با دیدن چهره زیبای دختر دستپاچه شد و بجای غذا ، فقط یک لیوان آب درخواست کرد.
دختر که متوجه گرسنگی شدید پسرک شده بود بجای آب برایش یک لیوان بزرگ شیر آورد.پسر با تمانینه و آهستگی شیر را سر کشید و گفت : «
چقدر باید به شما بپردازم؟ » .دختر پاسخ داد: « چیزی نباید بپردازی.مادر به ما آموخته که نیکی ما به ازائی ندارد.» پسرک گفت: « پس من از صمیم قلب از شما سپاسگذاری می کنم»
سالها بعد دختر جوان به شدت بیمار شد.پزشکان محلی از درمان بیماری او اظهار عجز نمودند و او را برای ادامه معالجات به شهر فرستادند تا در بیمارستانی مجهز ، متخصصین نسبت به درمان او اقدام کنند.
دکتر هوارد کلی ، جهت بررسی وضعیت بیمار و ارائه مشاوره فراخوانده شد.هنگامیکه متوجه شد بیمارش از چه شهری به آنجا آمده برق عجیبی در چشمانش درخشید.بلافاصله بلند شد و بسرعت بطرف اطاق بیمار حرکت کرد.لباس پزشکی اش را بر تن کرد و برای دیدن مریضش وارد اطاق شد.در اولین نگاه اورا شناخت.
سپس به اطاق مشاوره باز گشت تا هر چه زود تر برای نجات جان بیمارش اقدام کند.از آن روز به بعد زن را مورد توجهات خاص خود قرار داد و سر انجام پس از یک تلاش طولانی علیه بیماری ، پیروزی ازآن دکتر کلی گردید.
آخرین روز بستری شدن زن در بیمارستان بود.به درخواست دکتر هزینه درمان زن جهت تائید نزد او برده شد.گوشه صورتحساب چیزی نوشت.آنرا درون پاکتی گذاشت و برای زن ارسال نمود.
زن از باز کردن پاکت و دیدن مبلغ صورتحساب واهمه داشت.مطمئن بود که باید تمام عمر را بدهکار باشد.سرانجام تصمیم گرفت و پاکت را باز کرد.چیزی توجه اش را جلب کرد.چند کلمه ای روی قبض نوشته شده بود.آهسته انرا خواند:
«
بهای این صورتحساب قبلاً با یک لیوان شیر پرداخت شده است »

مـوفـقـیت


بـرای رسـیـدن بـه مـوفـقـیت کـافی است این آیات را با قلبی روشن به ذهن سپرده و با تفکر آنها را سرلوحه همه اعمال و رفتار خود نمایید.

به خداوند فرصت دهید، خواهید دید که زندگی شما دچار تحول شگرفی خواهد شد.

و اکنون آیات...

آیات 19 تا 30 سوره مبارکه الرعد:

 

بنام خداوند بخشنده مهربان

آیا مسلمانی که به یقین میداند کـه این قرآن به حق از جانب خدا بـر تو نازل شده است ‌‌‌[ و از آن کـسب عـلـم و حـکـمت و سعادت می کـند ] مقامش نزد حق با کافر نا بینای جاهل یکسان است؟

و تنها عاقلان متذکر این حقیقتند تنـها عاقلانند که هم به عهد خدا وفا میکنند و هم پیمان حق را نمی شکنند

و هم آنچه را خدا به پیوند آن امر کرده [مانند صله رحم و دوستی پدر و مـادر و مـحـبـت اهـل ایـمـان و حـفـظ عـهـد و پـیـمـان بـا خـدا و خـلق و راسـتـگویـی و غـیـبت نکردن و مسخره نکردن و چـشم نداشتن به مال و ناموس دیگران] اطلاعت میکنند

و از خدا می تـرسـند و از سختی هنگام حساب می اندیشند و هم در طلب رضای خدا راه صبر پیش میگیرند و نماز بپا میدارند

و از آنچه نصیبشان کردیم به فـقـرا پـنهان و آشکارا انفاق می کنند و در عوض بدیهای مردم نیکی میکنند

اینان هستندکه عاقبت منزلگاه نیکو یافتند که آن منزل بهشتهای عدن است که در آن بهشت خود و همه پـدران و زنـان و فـرزنـدان شـایـسـته خویش داخل میشوند

درحالی که فرشتگان بر [تهیت] آنها از هـر در وارد میگردند و [مـیگویند] سلام بر شما که [در طاعت و عبادت خدا و رنج و آلام عالم] صبر پیشه کردید تا عاقبت منزلگاه نیکو یافتید

و آنانکه پس از پیمان بستن [ با خدا و رسول] عـهد خـدا شـکسـتـنـد و هم آنچه خدا به پیوند آن امر کرده [مانند صله رحم و دوستی علی (ع) و مؤمنان و اولیاء خدا ] پاک بریدند

و در روی زمین فساد و فـتـنه بـرانـگیـختـنـد ایـنان را لعن خدا و منزلگاه عذاب دوزخ نصیب است

خدا هر که را خواهد فراخ روزی و هر که را خـواهـد تنگ روزی گردانـد و[ این مردم کافر] به زندگی و متاع دنیا دلشادند در صورتیکه دنیا در قبال آخرت متاع ناقابلی بیش نیست

کافران میگویند چرا آیات و حجت قاطعی از خدا بر [ اثبات نـبوت] او نازل نشد [ ای رسول ما ] تو به آنها بگو که [ حـجت قـاطـعـی مـانـند قرآن و معجزات دیگر آمد اکنون ]

خـدا هر که را خواهد گـمـراه و هـر کـه را بـه درگـاه او تـضرع و انابه کند هدایت میکند. [ چه اشخاصی بدرگاه خدا تضرع و انابه میـکـنـند؟ ] آنها کـه بـه خدا ایمان آورده دلهاشان بیاد خدا آرام می گـیـرد [مـردم] آگـاه باشید که تنها یاد خدا آرام بخش دلها است

آنها که به خدا ایمان آورده به کارهای نیکو پرداختند خوشا بر احوال آنها و مقام نیکوی آنها

[ ای محمد (ص) ] ما تو را به رسالت میان خلقی فرستادیم که پیش از این هم پیغمبران و امتهای دیگر بجایشان بوده و درگذشتند[امر تازه ای نیست که ترا به رسالت فرستادیم ] تا بر امـت آنـچه [ از معارف الهـی] از ما به وحی بر تو رسد تلاوت کنی و به مـردمـی کـه بـه خدای مهربان کافر میشوند بگو او خدای من است و جز آن خدایی نیست و من بر او توکل کرده ام و روی امیدم بسوی اوست.

راست گفت خداوند بلند مرتبه بزرگوار
 

این آیات را 10 باره و 100 باره بخوانید، به آنها عمل کنید، به تک تک کـلمـات بیندیشید و در زندگی موفق شوید! معجزه این آیات این است که با هر با خواندن آنها چیز جدیدی از رموز موفقیت در ذهن شما منقوش خواهد شد.

واقعا زیبا است!

اذان

اذان، اسم مصدر باب تفعیل یا اسمى است که قائم‌مقام ایذان مى‌شود و به‌معناى اعلام و به همین معنا در آیات 3 توبه/9؛ 27 حج/22، و 44 اعراف/7 به‌کار رفته است.
اذان در اصطلاح شرع، جملات مخصوصى است که در مواردى، از‌جمله اعلام وقت نماز و به‌عنوان مقدّمه نماز ، تشریع شده است. از نظر شیعه و برخى از اهل‌سنت، این جملات به‌صورت وحى به‌وسیله جبرئیل بر پیامبر عرضه گشت؛ امّا مشهور اهل‌سنّت، القاى فقرات اذان را در خواب به عبدالله‌بن‌زید یا برخى دیگر از صحابه مى‌دانند.
 
فقرات اذان:
مشهور شیعه اذان را داراى 18 جمله مى‌دانند: اللّه اکبر 4 بار، اشهد ان لا اله الاّ اللّه، اشهد انّ محمّداً رسول‌اللّه، حىّ‌على‌الصّلاة، حىّ‌على الفلاح، حىّ على خیرالعمل، اللّه اکبر، لا‌إلـه إلاّ اللّه، هر کدام 2 بار.مشهور اهل‌سنّت، با‌حذف حىّ على خیرالعمل و گفتن یک بار لا إلـه إلاّ‌اللّه در آخر اذان، آن را داراى 15 جمله مى‌دانند. آنان جمله «الصلوة خیرٌ مِن النوم» را در اذان صبح بعد از حىّ على الفلاح مى‌افزایند.
عبارت «أشهد أنّ علیّاً ولىّ اللّه» گرچه از روزگارى کهن در میان شیعه متداول بوده است و اکنون شعار آنان شمرده مى‌شود، نزد علماى شیعه جزئى از اذان محسوب نشده و فقط به استناد روایتى از حضرت صادق(علیه السلام)آن را مستحب دانسته‌اند و ذکر آن به قصد جزئیّت جایز نیست.جمله «حىّ على خیرالعمل» نزد امامیه یکى از جملات اذان است که در روایت معراج به آن تصریح شده است. و بر پایه منابع روایى، این فقره در زمان ابوبکر و عمر در اذان گفته مى‌شد و عمر با این پندار که این جمله مردم را از هر کارى به‌سوى نماز مى‌کشاند و از جهاد باز‌مى‌دارد، دستور داد آن را از اذان حذف کنند در مورد جمله «الصّلاة خیرٌ من النوم = نماز از خفتن بهتر است» اهل‌سنّت گفته‌اند: بلال هنگام اذان، این فقره را افزود و پیامبر(صلى الله علیه وآله) نیز تأیید کرد؛ولى امامیه معتقد‌است که این فقره در زمان پیامبر نبوده؛ بلکه در زمان عمر به اذان افزوده شده است و در روایتى که مالک در موطّأ نقل کرده نیز این مطلب تأیید مى‌شود.
قرآن کریم در دو آیه با واژه «ندا» و در یک‌آیه با دعا از اذان یاد‌کرده است:
1. آیه‌58 مائده/5 درباره کسانى است که هنگام فراخوانى به نماز به‌وسیله اذان، نماز (یا اذان) را مسخره مى‌کردند: «و‌اِذا نادَیتُم اِلَى الصَّلوةِ اتَّخَذوها هُزُوًا و لَعِبـًا‌...». فقیهان شیعه و اهل‌سنت گفته‌اند: مراد از ندا در این آیه، اذان است و مشروعیت آن از آیه، استفاده مى‌شود. از پیوند این آیه با آیه پیشین که مى‌گوید: «یـاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا لاتَتَّخِذوا الَّذینَ اتَّخَذوا دینَکُم هُزُوًا و لَعِبـًا مِنَ الَّذینَ اوتوا الکِتـبَ مِن قَبلِکُم و الکُفّارَ اَولِیاءَ» (مائده/5، 57) استفاده مى‌شود که به بازى گرفتن اذان و نماز در حقیقت مسخره کردن دین است و مؤمنان نباید با افرادى که چنین مى‌کنند، پیوند داشته باشند.
2. «اِذا نودىَ لِلصَّلوةِ مِن یَومِ الجُمُعَةِ فَاسعَوا اِلى ذِکرِ اللّهِ» (جمعه/62،9) مراد به ندا در این آیه، اذان نماز جمعه است. برخى از فقیهان اهل‌سنت گفته‌اند: وجوب نماز‌جمعه مشروط به‌شنیدن اذان است؛ ولى بیش‌تر فقیهان، مخالف این رأى هستند. برخى گفته‌اند: از این‌که در غیر نماز‌جمعه فعل ندا به‌صورت جمع آمده (نادَیتُم إِلى الصَّلوة) و در نماز‌جمعه به‌صورت مفرد آمده (نودىَ لِلصَّلوةِ) به‌دست مى‌آید که براى نمازهاى یومیه، جایز است افراد مختلفى در یک شهر اذان گفته، در مکان‌هاى متعدّدى نماز اقامه شود؛ امّا در نماز جمعه همه مأمور به گفتن اذان و اقامه جمعه نیستند؛ بلکه مأمور به این هستند که هرگاه اذان نماز‌جمعه گفته‌شد، به‌سوى نماز بشتابند و نیز به‌دست مى‌آید که عهده‌دار ولایت در میان مسلمانان، در‌صورت قدرت بر اقامه نماز جمعه، به اذان براى آن فرمان مى‌دهد. از آن‌جا که واژه ندا به صداى خوش تفسیر شده، شاید به‌دست آید که بهتر است مؤذن صدایى رسا و خوش داشته باشد.
3. «و‌مَن اَحسَنُ قَولاً مِمَّن دَعا اِلَى اللّهِ و عَمِلَ صــلِحـًا= و کیست خوش گفتارتر از آن کس که به‌سوى خدا خواند و کار نیک کند.» (فصلت 41/33) برخى از مفسران، شأن نزول آیه را اذان‌گویان دانسته‌اند؛ بر این اساس، اذان نیکوترین سخن و دعوت به‌سوى خدا خواهد بود؛ دعوتى که با تکبیر ، شهادت به یگانگى خدا و رسالت پیامبراسلام(صلى الله علیه وآله)، تشویق به نماز، فلاح و بهترین کردار انجام مى‌شود.
فخررازى از این‌که در این آیه، اذان، نیکوتر از هر گفتارى شمرده شده، آن را واجب دانسته و طبرسى از‌جمله «و‌عَمِلَ صــلِحـًا» استفاده کرده است که دعوتگر به خدا، از‌جمله مؤذّنان باید به دانش خود عمل کنند تا فریاد آنان بهتر بر دل‌ها نشیند و روان بدان آرامش یابد.